ปัญหาความพิการบนใบหน้าและกะโหลกศีรษะ (Craniofacial deformities) เช่น โรคปากแหว่งเพดานโหว่ ( cleft lip/palate ) หรือความพิการที่มีกระโหลกศีรษะและใบหน้าอื่นที่มีมาแต่กำเนิด หรือภายหลังการบาดเจ็บอุบัติเหตุ เป็นความพิการที่ทำให้เกิดความทุกข์เป็นอย่างมากมาย ทั้งร่างกายและจิตใจ เพราะเป็นบริเวณที่อยู่ของอวัยวะสำคัญหลายอย่าง เช่น ดวงตา, จมูก, ปาก, สมองและใบหน้า เป็นต้น นอกจากนี้ใบหน้ายังเป็นอวัยวะส่วนแรกและส่วนที่สำคัญของมนุษย์ ในการอยู่ร่วมสังคมกับผู้อื่น ผู้ป่วยที่มีความพิการบริเวณใบหน้าและกะโหลกศีรษะ จะได้รับความทุกข์ทรมานด้านการมองเห็น การหายใจ การเคี้ยวอาหาร ด้านสมอง และด้านจิตใจ รวมทั้งครอบครัวที่ดูแลรักษาและสังคมรอบข้าง ผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการรักษาตั้งแต่แรกเริ่มในเวลาที่เหมาะสม และโดยผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการศึกษาอบรมทางด้านนี้มาโดยเฉพาะ จะเสียโอกาสที่จะได้รับการรักษาแก้ไขความพิการต่างๆ ให้ดีขึ้นไปตลอดชีวิต

      อุบัติการณ์ในโรคกลุ่มนี้พบว่าในแถบจังหวัดถาคเหนือตอนล่าง ซึ่งเป็นพื้นที่ให้บริการของมหาวิทยาลัยนเรศวรนั้น มีอยู่หลายโรคในกลุ่มนี้ที่มีการศึกษาแล้วว่าพบมาก (Endemic Area) อาทิเช่น โรคปากแหว่งเพดานโหว่ ที่พบได้ในอัตราส่วน 2.25 ต่อทารกเกิดมีชีวิต 1000 ราย